maandag 10 februari 2014

Maak dit nu niet belachelijker dan het al is.

Alles waarmee je mij deze relatie in gelokt hebt bleek een leugen. Je maakt mij niet wijs dat je nu kunt zeggen dat je het allemaal niet zo bedoelt hebt want dat liedje hoor ik nu al 20 jaar. Je hebt een kind van 18 jaar dat niets anders gewend was dan bevelen op te volgen (de consequentie van die bevelen niet opvolgen waren op z'n aller zachts een kapotte lip en bloedneus), de wereld belooft en alles verteld wat ze wilde horen. Jij weet heel goed dat je mij hebt verteld hoe jij zo leuk op jezelf woonde en dat ik in week 1 van ons samenwonen jou lade te zien kreeg met ongeopende en onbetaalde rekeningen en toen te horen kreeg dat als ik met jou wilde samenwonen dat ik maar moest zorgen dat het allemaal geregeld werd. Jij weet ook heel goed dat toen jou ex-vriendin belde om te praten dat jij gebaarde naar mij dat ik stil moest zijn en niet moest laten merken dat ik in 'jouw' huis was. Toen ik jou lade met ongeopende post doorspitte en de vergunning van de gemeente vond die jou en je ex-vriendin toestemming gaf om samen te wonen, vroeg ik je waarom jullie niet zijn gaan samenwonen. Jij zei: "Ik weet het niet". Je weet het wel, jullie hebben zelf bij de gemeente toestemming gevraagd om samen te wonen dus daar is in ieder geval een gesprek over geweest. Daar komt bij dat  dit een van de weinige enveloppen was die wel was geopend dus jij wist hiervan en hebt een gesprek daarover gehad of jij wist hiervan en hebt dit voor haar verzwegen. Jij weet ook dat je de telefoongesprekken met de paar vrienden en vriendinnen die ik had hebt gesaboteerd door je te gedragen als een kleuter die niet genoeg aandacht krijgt, zodra deze gesprekken langer duurde dan 5 minuten. En dit terwijl jij vond dat het normaal was dat ik werkte op een plek waar jou ex-vriendinnen ook werkte en dat het niet gepast was voor mij om daar over te klagen.
Jij bent vreemd gegaan onder mijn neus (en ja, ik vind een kind van 17 zoenen vreemd gaan) en de seconde dat je aan dezelfde zijde van het raam staat als ik ( 10 seconden later), zeg je: "Daar kan ik me niets van herinneren. Echt waar?! Misschien heb je al die jaren al een drankprobleem want hoeveel ik ook op had, ik heb nog nooit zoveel gedronken dat ik niet meer wist wat ik gedaan had en jammer genoeg voor jou heb ik ook niet zoveel gedronken dat ik me niet meer bewust was van wat jij aan het doen was.

Jij hebt me de wereld belooft boven op de dingen die ik van je vroeg. Jij wilde perse kinderen voor je dertigste en dat was prima voor mij onder bepaalde voorwaarden. Ik wilde een opleiding volgen, studeren, etc. Dat kon ik alleen doen als jij een volwaardige partner was en de fysieke zorg voor de kinderen op je zou nemen. Niet alleen deed je dat niet ( ik kwam ooit net op tijd thuis om onze dochter van de verstikkingsdood te redden omdat onze zoon bovenop haar was gaan liggen terwijl jij aan je computerscherm geplakt was), je vond ook dat jij wel kon blijven darten toen ik tegen je zei dat 1 van ons moest stoppen om voor ons kind te zorgen,. En je vond ook dat je dat kon doen en midden in de nacht thuis kon komen bij je vrouw en vertellen over alle vrouwen die jou wilden versieren toen jij uit was.

Jij vond dat het allemaal heel oneerlijk was dat jij niet het middelpunt van de aandacht was toen je zoon geboren werd. Hoe kan zo'n baby nu alle aandacht opeisen als jij veel belangrijker bent?! En toen we daarover gepraat hadden en je me plechtig had beloofd zoiets nooit meer te doen, deed je het nog eens dunnetjes over toen onze dochter geboren werd.
En gelukkig was jij erbij toen de verloskundige vertelde dat ik weer seks mocht hebben na 6 weken OF als het bloeden gestopt was. Daardoor wist jij dat je bij beide kinderen 4 weken na hun geboorte weer toestemming had om te neuken. Het bloeden was immers gestopt, dat ik er niet aan toe was wilde je niet horen.

Dat ik niet meer naakt naast jou in bed wilde liggen was voor jouw ook geen aanleiding om te denken dat je misschien te ver ging. Nee, het was voor jou aanleiding om te proberen mij ervan te overtuigen dat seks de enige manier is om te laten zien dat je van me houdt. Er bestaan nu eenmaal geen andere manieren.

Ik kan tot in de eeuwigheid doorgaan en je vertellen over dit schamele excuus voor een huwelijk wat ik al 20 jaar moet verduren maar het komt uiteindelijk maar neer op 1 simpel ding: Ik ben gevallen voor de man die jij je voordeed en ik moet er mee leven dat jij die man niet bent maar dat je ook geen aanstalten maakt om die beloofde man te worden of om ook maar verantwoordelijkheid te nemen voor wat je tot nu toe hebt gedaan.

Zelfs vandaag nog heb je het lef om te zeggen dat jij niets terug krijgt voor de moeite die jij doet voor deze relatie. Serieus?! Zelfs als je dit leest en weet wat dit maar een fractie is van de dingen die je gedaan hebt, durf je dat standpunt te nemen en te beweren dat IK het niet goed doe? Wat zou jou psychiater daarvan vinden? Moet ik jouw resumé misschien even doorsturen? Ik heb namelijk geen reden om aan te nemen dat jij eerlijk bent tegen jouw hulpverleners als je tegen mij en nog belangrijker, tegen jezelf niet eens eerlijk bent over je eigen gedrag.

En nog belangrijker... Jij schijnt niet te begrijpen dat iedere discussie die ik met jou aanga VOOR jouw is. Ik had al jaren geleden een scheiding kunnen aanvragen zonder schaamte want niemand die mij verantwoordelijk houdt voor jouw wangedrag. Ik ga die discussie iedere keer weer aan om jouw een kans te geven. En ondanks het feit dat ik dat nu al 1000x gedaan heb, ga jij toch iedere keer weer over op het vertellen wat jou redenen zijn om te liegen tegen mij en dat ik maar gewoon dankbaar moet zijn voor de aandacht die ik van jou krijg.

Twintig jaar heb ik jou de kans gegeven en je wilde niet luisteren. Nu wil je alleen maar dat iedereen geduld heeft met jou omdat er Asperger geconstateerd is. Tick Tock... 21 oktober 2015 is je deadline. En als ik jou was zou ik niet zo gretig zijn de diagnose Asperger te accepteren. Zoals ik je al vaker gezegd heb, Aspergers hebben MOEITE met emoties. Ze zijn niet zoals jij compleet gevoelloos. Dat is meer een ding van de psychopaat en DAT zou heel dit verhaal een stuk beter verklaren.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen